0
Nieuws

Beter Aanbesteden, een terugblik

Artikel 2 minuten oktober 2020

Collectieve angst voorkomt dat er ruimte komt voor collectief vertrouwen en daarmee een collectief nieuw handelen, zeker in het (voor de massa) onzichtbare en weinig interessante domein van 'aanbesteden'. Blog van Menno Karres.

Hoewel er geen geen directe reacties op mijn artikel in de bundel ‘Contact boven Contract’ (2019) waren, zullen er ongetwijfeld aanbesteders zijn die de tips ter harte genomen hebben. De wijsheid van de één is een goede voedingsbodem voor de ander, en goed gejat is beter dan slecht zelf verzonnen. Zo zie je een toenemend gebruik van de aanbestedingsprocedure ‘Innovatiepartnerschap’ en zo nu en dan een mediationclausule bij contracten. 

Helaas zie ik nu, juli 2020, nog geen wezenlijke verbetering. Collectieve angst voorkomt dat er ruimte komt voor collectief vertrouwen en daarmee een collectief nieuw handelen, zeker in het (voor de massa) onzichtbare en weinig interessante domein van 'aanbesteden'. 

Direct na het verschijnen van de bundel heb ik een LinkedIn groep opgericht met de titel Beter Aanbesteden, bedoeld voor aanbesteders en inschrijvers en gericht op 'verbetering'. De groep (ongeveer 90 leden) is niet actief, en activerende berichten leiden niet tot respons. #Beteraanbesteden is dood. Aanbesteden heeft geen maatschappelijke prioriteit, is niet belangrijk en niet urgent. Niet voor aanbesteders, noch voor inschrijvers, en al helemaal niet voor mensen die er niet direct mee te maken hebben. Ik kan dat wel begrijpen.

Voor mensen die er wel mee te maken hebben is #beteraanbesteden ingewikkeld. 'Beter' betekent altijd 'anders', en 'anders' zou kunnen betekenen dat je het daarvoor 'niet goed' deed. Voor verandering zijn pioniers nodig. 

Inzicht, geloof, waarheid, vertrouwen, moed, liefde, volharding en daadkracht zijn nodig om een echte pionier te worden, om iemand te worden die op zoek gaat naar nieuwe wegen. Pioniers zijn er wel, ook in dit domein, maar die lopen daarmee niet te koop, om hun moverende redenen. De lat ligt hoog en de gevaren zijn groot. 

Sinds 2005 streef ik ernaar om een community te vormen van pioniers, van gelijkgestemden. Maar het pad van inzicht blijkt steeds weer te smal, te gevaarlijk, om er met een groep overheen te trekken. Een nieuw principe is mooi, maar de dagelijkse angst-waan is sterk en de huidige leiders willen alle nieuwe risico’s uitsluiten. Zolang de nood om te veranderen dragelijk is, zal #beteraanbesteden een hobby blijven van enkele (al dan niet naar een hoger doel strevende) eenlingen, en zolang de nieuwe wegen (mogelijkheden) meer en onbekende risico's betekenen zullen de partijen kiezen voor de bekende wegen. 

Hoe is een revitalisering van #beteraanbesteden mogelijk?

Volgens mij is het wachten op leiders die, ondanks de heersende angstcultuur, vanuit visie en kracht bewust voor nieuwe wegen kiezen, en hun volgelingen (medewerkers) in staat stellen om deze wegen succesvol te banen. Denk bij leiders aan onze wethouders, dijkgraven, gedeputeerden, ministers. Dat zijn de mensen die namens de overheid besluiten nemen die direct te maken hebben met 'aanbesteden'. 

Ik zal zelf steeds daadkrachtig aan dergelijke pogingen bij blijven dragen.

Menno Karres

PS Het hoofdstuk Het actieprogramma ‘Beter Aanbesteden’ is verdienstelijk, maar ook erg binnen het randje vind je hier


Het product is toegevoegd
Naar je productoverzicht Verder oriënteren